شناسنامه خیلی سال گذشته  یادم نمیاد   نام خیلی سال گذشته  یادم نمیاد جنسیت زن سن 18 درباره من دختری از جنس بلور   به شکنندگی ابر      و به خاموشی سکوت.  گاهی به شیطنت یک  بچه        گاهی به سکون قاب روی دیوار. تنها. خسته. نا امید. غمگین      بی پول و پولدار. عاشق و ناکام         بچه مثبت ، باطنی نه از نظر ظاهر                         نسبتا مذهبی اما روشن فکر * حتی در بهترین لحظاتم ، بدترین لحظات جاریست. اینگونه نمی خواهم.* منم و احساس تنفری که نسبت به این آدمها و اولا خودم پیدا کردم و آرزوی مرگ در حالی که می ترسم از مردن ، چون میدونم چیز چندانی واسه با بردن اون بالا ندارم. و یک طرف قضیه آرزوی رسیدن به عشق و ترس از اینکه گذشته  م تو آینده م تکرار بشه          یا نکنه اصلا چیزی جز ؛خواسته ها و نداشته ها ؛         در سرنوشتم نوشته نشده باشه ؟! خلاصه منم و هیچی...  و ناگفته هایی که در همین سه نقطه نا گفته باقی می مونن . . . و حالا بعد از گذشتن از همه چیز میتونم اعتراف کنم که حتی دیگه هیچی هم نیستم.   کشور ایران      شهر     تحصیلات دانشجو   شغل همه کاره و هیچ کاره   سرگرمی ها زل زدن به آسمون (از رفتن خورشید تا ورود ماه) فکر کردن. مطالعه . رقص.  پیاده روی. دوچرخه سواری. اینترنت. عکاسی.خرید کردن ظرف شستن در حین آواز خوندن (البته زمزمه)   علاقه مندی ها بارون. موسیقی. پارک. شب و خلوت.  شعرهای بی قافیه.  خواب. بی خیالی.  و از همه مهم تر                                                                                ....